Blog o niczym

Powódź jest straszna. Gdy jej nie ma robi się nie wiele, aby zapobiec jej w przyszłości. Ale gdy nadchodzi to trzeba za wszelką cenę wzmacniać wały, za większą niż ich wzmocnienie poza okresem powodzi.

I tak przyjeżdżają żołnierze. Wójt kupuje worki, załatwia piach z lasu. Żołnierze sypią piasek do worków. Ładują to na przyczepy, ładują. Wiozą na wał i kładą. Łatają dziury. I tak całymi dniami, końca nie widać. A wystarczyłoby pomyśleć przed powodzią. No i oczywiście nie budować domów na terenach zalewowych.

Powódź jest ciężka. Ale będą pieniądze od unii, więc gospodarka się ruszy.

Przysłowia są mądrością narodu lub narodów – styczeń.

1. Gdy styczeń z mgłą chodzi, mokrą i wczesną wiosnę zrodzi.
2. Gdy w styczniu deszcz leje, robi złe nadzieje o jak styczeń zachlapany, to lipiec zapłakany.
3. Kiedy w styczniu rośnie trawa, licha w lecie jest potrawa / zabawa.
4. Styczeń – czas do życzeń.
5. Gdy styczeń z mgłą chodzi, mokrą i wczesną wiosnę zrodzi.
6. Styczeń bywa łagodny, gdy październik lub listopad śnieżny i chłodny.
7. Gdy w styczniu słońce, to w lipcu zima – ale na południowej półkuli.

I tak dalej można smęcić przez cały styczeń, aż do lutego roku następnego. Ale o tym w następnym odcinku o przysłowiach lutowych.